Samen spelen

Het is moeilijk je voor te stellen dat er geen muziek zou bestaan. Al zolang mensen zich herinneren, ver terug in de menselijke geschiedenis, wordt er gezongen.  Aanvankelijk waarschijnlijk met klanken, later met woorden. Waarschijnlijk, want details zijn uiteraard niet bekend.
En al bijna even vroeg in onze geschiedenis hebben mensen van alles gebruikt om zich te begeleiden. Trommels, ritme-intrumenten van boomstammen, trommels van hout, stokken, dierenvellen, noem maar op.
Muziek en dans speelden bij de vroege mens een belangrijke rol in het leven van alle dag, maar zeker ook bij belangrijk gebeurtenissen en allerlei ceremonies.
Wat dat betreft is er misschien niet zoveel veranderd. Muziek speelt nog steeds een erg belangrijke rol in ons leven, een wereld zonder muziek is je eigenlijk niet voor te stellen.

En, logisch, dat geldt dus ook voor mij.

Ik houd ervan met muziek bezig te zijn. De klanken van een mooi muziekstuk kunnen je omspoelen, je meenemen, tillen je op. Als je je laat meevoeren op muzikale klanken lijkt het alsof je zorgen verminderen, minder ernstig worden. En misschien is dat ook wel zo. Muziek verzacht, ook al is het maar éven, je ‘harde buitenkant’.

Het is ook heel bijzonder om zelf muziek te maken. Zingend of spelend, dat maakt eigenlijk niet zo heel veel uit.

Ik zing in zanggroep ‘Puur’  en ik speel wat op verschillende instrumenten. Dat kan bij ‘Puur’ de gitaar zijn, de piano, de djembé of de blokfluit. Sinds een jaartje bij de Stadspijpers van ‘s-Hertogenbosch, op de nicolo, te tenor-pommer. Het voelt heel prettig als je staat te studeren op een muziekstukje, als je door de eerste moeilijke momenten heen bent.  Want het lukt echt niet allemaal meteen.

Maar het moment dat je samen met anderen speelt, als jouw klanken zich gaan voegen in het totaal van klanken dat je samen produceert, dan wordt het echt muziek. Wat je in je eentje niet voor elkaar krijgt, dat lukt samen. En dat is heel bijzonder. Tilt het muziek-beluisteren je al op, zelf meedoen verheft je nog net iets meer.
En het is prachtig te ervaren hoe alle klanken samenkomen.  Verschillende instrumenten, hoog en laag, gevarieerde kleuring, alles draagt bij tot een fantastisch geheel.

Vroeger, toen ik nog een kinderkoor begeleidde, zong het koor een lied met de regel ” Samenspelen is pas fijn”. Daar valt eigenlijk weinig aan toe te voegen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *