Vormen

Ik heb het schildersezeltje uitgeklapt, het doek staat gereed. Het rekje met kwasten in allerlei soorten en maten staat uitnodigend te wachten. Lange en korte kwasten, dikke, dunne en héél dunne.
Op een speciaal velletje papier druk ik worstjes verf uit verschillende tubes. Verschillende kleuren, want ik houd ervan veel en felle kleuren te gebruiken. Er is al genoeg zwart-wit, per slot van rekening.

Uit het kwastenrekje kies ik de eerste kwast. Niet al te dik, niet al te dun.
De kwast doop ik voorzichtig in de verf. Boven het doek aarzel ik even.
Er is geen plan, nog geen echt idee. Ik weet nog niet wat mijn schildersavontuur me gaat brengen.
Ik kan nog alle kanten op.
Dan tikt de punt van de kwast zachtjes het doek aan. De eerste tip, de eerste verfstreek verschijnt. Het begin is er, en nu wil ik het laten gebeuren.

Er ontstaat een lijn. Met mijn ogen volg ik wat er gebeurt.  Nieuwsgierig, vol spanning. Ik ben benieuwd waar de lijn naar toe zal gaan. De lijn wordt een vorm. Een naamloze vorm, met gebogen lijnen.

Zo werk ik het liefst. Laat het moment, mijn gevoel maar bepalen wat er gaat gebeuren.

Soms begin ik met een vaag idee, maar hoe het verder gaat vanaf het moment dat de kwast de eerste stip zet blijft een avontuur. Het is heel goed mogelijk dat het vage idee meer vorm krijgt. Het kan ook zo maar iets heel anders worden. Soms wordt het een mooi verhaal, soms ook niet. Maar je kunt gelukkig altijd opnieuw beginnen!

Naarmate meer lijnen en vormen samenkomen ontstaan, er figuren of patronen. Die nodigen me uit, nemen me dan mee, en samen ontdekken we nieuwe wegen, nieuwe uitdagingen op het doek, nieuwe ontdekkingen in mezelf.

Het is een spannend avontuur, vol verrassingen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *